Skip to content

De dag van het overlijden

De dag van het overlijden van een dierbare is heftige dag. De emoties zijn vers, nu is het echt zo. Ook al is het overlijden niet onverwacht, als het eenmaal zo ver is, is er het verdriet. En als het overlijden plotseling is, is er ook schrik en ontreddering, hoe nu verder? Het is fijn dat een uitvaarbegeleider dan de regie kan nemen, niet alles hoeft meteen de eerste dag worden geregeld. Vaak zit de familie ook vol adrenaline door het overlijden, gelijk in de regelmodus.

Als ik bij een familie binnen komen na het overlijden, probeer ik eerst wat rust te creëren. Mijn eerste vraag is altijd, hoe is het overlijden gebeurt, vertel eens wat meer over degene die er niet meer is. Eerst even rustig samen koffie drinken en de ruimte geven aan de verse emoties die er zijn. Soms moet er wel snel iets worden geregeld, bijvoorbeeld de overbrenging van de overledene. Ik zet dat dan meteen in gang om daarna alsnog even het moment van rust te pakken. Als de dierbare thuis is overleden en daar ook wordt opgebaard, zorg ik dat de zorgmedewerker komt. Ik nodig de familie altijd uit om mee te helpen met deze laatste verzorging, als ze dat niet willen, dan assisteer ik zelf bij de verzorging. Als de overledene netjes is verzorgd en gekleed geeft dat ook rust bij de nabestaanden.  

Het plannen van de dag van de uitvaart is de tweede stap die genomen wordt op de dag van het overlijden. Als we weten waar en wanneer de uitvaart plaats zal vinden, kunnen we alle stappen die ervoor zitten gaan plannen. Voor het maken van de rouwkaart is het belangrijk dat alle tijden en locaties bekend zijn. Als er genoeg tijd zit tussen de dag van het overlijden en de uitvaart, schuif ik het maken van de kaart wel eens door naar de volgende dag. Het nadenken over een passende tekst op de kaart heeft tijd nodig. Vaak vraag ik wat de naasten in hun eigen woorden willen zeggen. Ik vertaal dat dan naar een mogelijke tekst voorop de kaart en maak de kaart dan in concept op. Dan kan de familie er rustig over na denken en er een nachtje over slapen.

En dan is het wat mij betreft meer dan genoeg geweest voor de eerste dag en laat ik de familie verder met elkaar om te rust te komen.

Volgende week vertel ik meer over het regelen van een uitvaart.


Heeft u een vraag?

Over afscheid – een doodgewoon magazine

Sinds ik in dit prachtige vak ben gestart merk ik dat ik veel behoefte heb om te vertellen over mijn werk en over alles wat er mogelijk is. 

Sinds anderhalve jaar heb ik mijn eigen column in de plaatselijke krant en vertel ik elke week over wat mij bezig houdt, maar probeer ik vooral ook informatief te zijn. Want als gewone burger heb je eigenlijk (gelukkig) geen idee wat er tegenwoordig allemaal kan bij een afscheid. 

Met dit magazine wil ik het taboe rond de dood en afscheid doorbreken. Door op een laagdrempelige manier de lezers kennis te laten maken met wat er allemaal mogelijk is. Dit doe ik samen met de collega’s uit het vak, in dit doodgewone magazine vertellen we ons verhaal.

Deel dit blog op Social Media

Facebook
WhatsApp
LinkedIn
Email

Marion Horvers
de mens achter De Uitvaartwens

Elke uitvaart is anders. Soms een grote uitdaging en soms helder en concreet. Mijn doel is om met de nabestaanden, voor alle dierbaren een persoonlijke uitvaart te organiseren. Het gaat over degene die er niet meer is. Ieder mens is uniek, dus iedere uitvaart ook. En voor ieder budget is er een mooie, persoonlijke en unieke uitvaart te organiseren.

 

Werken in de uitvaart is mijn passie en is hetgeen waar mijn hart van gaat stralen wanneer ik zie dat mensen precies de uitvaart krijgen die zij voor ogen hadden. De uitvaart van mijn schoonmoeder was voor mij het begin van dit mooie vak. De uitvaartverzorgster stond ons bij op zo een warme en fijne manier dat voor mij duidelijk werd dat dit was wat ik ook wilde doen.

“Ik organiseer de laatste reis waar je geen annuleringsverzekering voor kan afsluiten.”