Skip to content

Huil niet omdat ik niet meer ben, maar glimlach omdat ik er was

Voor families die met een overlijden te maken krijgt in de dagen rond kerst, zal deze tijd nooit meer hetzelfde zijn. Het afscheid heeft een extra lading. En dit jaar heeft een afscheid in deze periode voor mij ook een persoonlijk tintje. Afgelopen donderdag belde een vriendin van mij, dat haar moeder een hersenbloeding had gehad en dat ze het niet ging redden. Ik ben al 30 jaar met haar bevriend en ook haar moeder ken ik heel goed en is mij zeer dierbaar. En daar kwam de vraag: of ik de uitvaart samen met hen wilde verzorgen. Daar hoefde ik niet over na te denken, natuurlijk wil ik dat doen. Maar ook voor mij is dit heftig als het verlies zo dichtbij komt. Vaak krijg ik de vraag of ik niet heel verdrietig wordt van mijn werk, van al dat verdriet om mij heen. Dan zeg ik altijd: het is niet mijn verdriet, ik ben aan het werk en ik voel intens mee met de familie, maar mijn focus ligt erop om de families een warm en persoonlijk afscheid van hun dierbare te geven. Als ik bij elke uitvaart zou meehuilen, zou dat niet goed voor mijzelf zijn of voor de familie.

Maar deze uitvaart wordt anders. De afgelopen week heb ik samen met mijn vriendin en haar familie, die ik allemaal heel goed ken en die mij dierbaar zijn, het afscheid voor hun moeder georganiseerd. En dit keer huil ik wel mee met de familie, maar dat heeft gelukkig geen uitleg nodig. Ik ben er voor hen en hoewel de uitvaart niet naast de deur is, rijd ik bijna elke dag met liefde richting het Gooi, waar zij wonen en alles plaats zal vinden. En ook hier hebben we zeer creatief moeten zijn, omdat het enige plekje in het crematorium op kerstavond was. Voor deze familie die die avond altijd samen Kerst vieren, was dit geen optie. Ze zouden dan nooit meer kerst kunnen vieren. Gelukkig hebben we een andere mooie locatie gevonden.

Op het moment dat ik deze column schrijf, is het afscheid morgen. Als u dit leest, is het afscheid al geweest. Ik heb nooit moeite met het vinden van passende woorden als ik spreek bij een uitvaart. Maar woorden schieten mij nu te kort. Morgen begeleid ik deze uitvaart, maar ik ben dan niet aan het werk. Ik rouw om het verlies van een geweldig lieve vrouw. En daar zal ik zeker een traan bij laten….